رسم الگوی بالاتنه به روش متریک

برای ورود به دنیای حرفه‌ ای دوخت و دوز، شناخت متدهای استاندارد جهانی امری غیر قابل انکار است. یکی از این متدهای بسیار دقیق که بر پایه محاسبات ریاضی و جداول سایزبندی بنا شده، متد متریک است. این متد به دلیل ایجاد قالبی بسیار نزدیک به فرم طبیعی بدن، در بیشتر دوره‌ های تخصصی آموزش خیاطی به عنوان یک سر فصل اصلی تدریس می‌شود.

نقطه قوت این روش، ایجاد لباس‌ هایی با نشست عالی روی اندام است، اما نقطه ضعف آن وابستگی شدید به دقت در اندازه‌ گیری اولیه است که کوچکترین خطایی در آن می‌ تواند کل الگو را دچار مشکل کند.

در کنار مهارت‌ های دوخت، درک درست از تناسبات اندام برای پیاده‌ سازی طرح‌ های خلاقانه ضروری است. کسانی که دوره‌ های آموزش طراحی لباس را می‌گذرانند، می‌دانند که یک طرح هرچقدر هم زیبا باشد، بدون یک الگوی پایه بی‌ نقص قابل اجرا نیست.

برای یادگیری اصولی این محاسبات و پیاده‌ سازی دقیق آن‌ ها روی کاغذ، استفاده از منابع معتبر و آموزش‌ های آکادمیک مانند آنچه در آکادمی هنر پارس ارائه می‌شود، می‌تواند نقاط ضعف شما را در رسم الگو پوشش داده و مهارت‌ های شما را به سطح استانداردهای بین‌ المللی ارتقا دهد.

اهمیت اندازه‌گیری در رسم الگوی بالاتنه به روش متریک

اولین و مهم‌ ترین مرحله در رسم الگوی بالاتنه به روش متریک، به دست آوردن اندازه‌ های دقیق شخص یا استفاده از جداول استاندارد سایز است. نقطه قوت استفاده از الگوی بالاتنه متریک این است که بر اساس سیستم دهی و اعشاری کار می‌کند و خطای انسانی در آن کاهش می‌ یابد. با این حال، نقطه ضعف آن این است که اگر متر کشی با دقت میلی‌ متری انجام نشود، رسم الگوی بالاتنه به روش متریک در مراحل بعدی کاملاً با مشکل مواجه خواهد شد.

برای شروع کار، باید دور سینه، دور کمر، دور باسن، قد بالاتنه جلو و پشت را با نوارهای راهنما مشخص کنید. اگر این اندازه‌ ها دقیق نباشند، چهارچوب اصلی الگوی بالاتنه به روش متریک کج یا نامتقارن به دست می‌آید. بنابراین، توصیه می‌شود همیشه قبل از ورود به محاسبات، اندازه‌ ها را دو بار کنترل کنید تا نتیجه کار بی‌ نقص باشد.

فرمول‌ ها در الگوی بالاتنه به روش متریک

یکی از ویژگی‌ های بارز الگوی بالاتنه به روش متریک، استفاده از فرمول‌ های ثابت ریاضی برای پیدا کردن نقاط مختلف الگو است. به عنوان مثال، برای پیدا کردن کارور یا شیب شانه در الگوی بالاتنه به روش متریک، از تقسیماتی مانند $1/2$ یا $1/4$ دور سینه استفاده می‌ شود. نقطه قوت این فرمول‌ ها در ایجاد یک تناسب منطقی بین تمام اجزای بدن است که خروجی کار را بسیار حرفه‌ ای می‌کند.

از سوی دیگر، نقطه ضعف این بخش، زمان‌بر بودن و گیج‌ کننده بودن این فرمول‌ ها برای افراد تازه‌ کار است. محاسبه مواردی مانند $X+1.5$ برای گشادی‌ ها ممکن است در ابتدا سخت به نظر برسد. اما به مرور زمان، استفاده از الگوی بالاتنه به روش متریک تبدیل به یک روال منطقی می‌ شود که نیازی به حفظ کردن خطوط بی‌هدف ندارد و همه چیز بر پایه استدلال است.

رسم الگوی بالاتنه به روش متریک

برای رسم الگو ابتدا از نقطه ۰ دو خط عمود بر هم رسم کنید.اموزش گام به گام خیاطی متریک

۱-۰: اندازه ۵/۱ سانتیمتر

۲-۱ : بلندی کف حلقه آستین + ۵/۲ سانتیمتر، از نقطه ۲  هم خطی عمود در عرض الگو رسم کنید.

۳-۲ :  اندازه ۲/۱ (یک دوم) سینه + ۷ سانتیمتر ، از نقطه ۳ خطی عمود به سمت بالا و پایین رسم کنید.

۴-۳ :اندازه خط  ۲-۰ + تفاوت بالا تنه جلو و پشت ،از نقطه ۴ خطی عمود در نیمه در عرض الگو رسم کنید.

 تفاوت بالا تنه جلو و پشت تا سایز ۴۰ یکسان است.

رسم الگوی بالاتنه به روش متریک

از سایز ۴۰ به بعد تفاوت بالاتنه را از نقطه ۴ بالا میرویم.  اگر تفاوت بالاتنه وجود داشت نقطه ی ۴ را تا نیمه الگو ادامه دهید در غیر این صورت به نقطه ۰ وصل کنید.

۵-۱ : بالاتنه پشت ،از نقطه ۵ خطی عمود در عرض الگو تا نقطه ۶ رسم کنید.

۷-۵ : بلندی باسن ، از نقطه ی ۷ خطی عمود در عرض الگو تا نقطه ۸ رسم کنید.

بعد از اینکه کادر اصلی را کشیدید شروع به کشیدن پشت الگو میکنیم. به صورت زیر عمل می کنیم.

۹-۰: یک پنجم  (۵/۱) گردن منهای ۲/۰ سانتیمتر خط منحنی گردن را با وصل نقاط ۱ به ۹ رسم کنید.

این خط منحنی را میتوان به وسیله خط کش پیستوله کشید.

۱-۱۰: یک پنجم بلندی کف حلقه منهای ۷/۰ سانتیمتر، از نقطه ۱۰ خطی عمود تا نیمه در عرض الگو رسم کنید.

۹-۱۱: پهنای سر شانه + ۱ سانتیمتر

۹-۱۲: یک دوم خط ۹-۱۱

۱۲-۱۳: از نقطه ۱۲ خطی به طول ۵ سانتیمتر رسم کنید و۱سانتیمتر به  وسط پشت نزدیک شوید . ساسون سرشانه را به عرض ۱ سانتیمتر رسم کنید .طول ۲ خط ساسون را اندازه بگیرید و و خط سرشانه را اصلاح کنید.

۲-۱۴ : یک دوم کارور پشت + ۵/۰ سانتیمتر، از نقطه ۱۴ خطی عمود به  بالا تا نقطه ۱۵ رسم کنید.

۱۴-۱۶: یک دوم خط ۱۴-۱۵

۱۴-۱۷: یک دوم خط ۲-۱۴ ،از نقطه ۱۷ خطی عمود به سمت پایین رسم کنید. نقاط ۱۸ و ۱۹ را در خط کمر و خط باسن علامت بگذارید.

۴-۲۰: یک پنجم گردن منهای ۷/۰ سانتیمتر۴-۲۱ : یک پنجم گردن منهای ۲/۰ سانتیمتر. خط منحنی گردن را با وصل نقاط ۲۰ به ۲۱ رسم کنید.

۲۲-۳: یک دوم کارور جلو + یک دوم پهنای ساسون .از نقطه ی ۲۲ خطی عمودکوتاه به سمت بالا رسم کنید.

۲۳-۳: یک دوم خط ۲۲-۳ 

از نقطه ۲۳ خطی عمود به سمت پایین رسم کنید.

نقاط ۲۴ و ۲۵ را در خط کمر و باسن علامت بگذارید.

۲۶-۲۳: به اندازه ی ۵/۲ سانتیمتر

نقاط ۲۰-۲۶ را با خطی عمود به هم وصل کنید.

۲۷-۲۰: پهنای ساسون را طبق اعداد جدول علامت میزنیم.

نقاط ۲۶-۲۷ را با خطی عمود به هم وصل کنید.

۲۸-۱۱: خطی به اندازه ی ۵/۱ سانتیمتر به شکل عمود کوتاه در عرض الگو رسم کنید.

۲۸-۲۹: اندازه ی ۱۰ سانتیمتر

۲۷-۳۰: پهنای سرشانه

۲۲-۳۱: یک سوم خط ۲۱-۳

خط پهلو و منحنی خط آستین

۳۲-۲۲: یک دوم اندازه ی ۲۲-۱۴ ، از نقطه ی ۳۲ خطی عمود به سمت پایین رسم کنید.(الگوی استین به روش متریک)

نقاط ۳۴ و ۳۳ را روی خط کمر و باسن علامت بگذارید.

منحنی حلقه آستین را مطابق شکل با وصل نقاط ۱۱-۱۶-۳۲-۳۱-۳۰ رسم کنید. منحنی حلقه آستین با نیمساز زاویه ۱۴  

اندازه ۵/۲ سانتیمتر در سایز ۳۴ تا۴۰. اندازه  ۳سانتیمتر در سایز ۴۲تا ۴۸

اندازه ۵/۳ سانتیمتر در سایز ۵۰تا۵۶   با نیمساز زاویه ۲۲

۲ سانتی متر در سایز ۳۴ تا ۴۰  

 اندازه  ۵/۲ سانتیمتر در سایز ۴۲ تا ۴۸

۳ سانتیمتر در سایز ۵۰ تا ۵۶ فاصله داشته باشید.

پنس‌ها و ساسون‌ها در الگوی بالاتنه به روش متریک

در سیستم الگوی بالاتنه به روش متریک، پنس‌ ها نقش حیاتی در ایجاد حجم سینه و گودی کمر دارند. نقطه قوت طراحی پنس این است که دقیقاً بر اساس اختلاف دور سینه و دور کمر شخص محاسبه می‌ شود و نشست بسیار خوبی روی اندام دارد. اما نقطه ضعف رسم پنس‌ها در الگوی بالاتنه به روش متریک، تعدد خطوط راهنما است که ممکن است باعث شلوغی کاغذ الگو شود.

برای رسم صحیح ساسون سرشانه در الگوی بالاتنه به روش متریک، باید از نقطه نوک سینه به عنوان مرکز پرگار استفاده کرد. این تکنیک باعث می‌ شود انتقال پنس‌ ها به یقه، پهلو یا کمر به راحتی و با کمترین خطا انجام پذیرد. تسلط بر این بخش، کلید موفقیت در شخصی‌ سازی الگوی بالاتنه به روش متریک برای اندام‌ های مختلف است.

تفاوت‌ های الگوی بالاتنه به روش متریک با متد مولر

بسیاری از افراد الگوی بالاتنه به روش متریک را با متد مولر مقایسه می‌ کنند. نقطه قوت این الگو نسبت به مولر، سادگی بیشتر در ترسیمات اولیه و عدم نیاز به محاسبات بسیار پیچیده آلمانی است. با این وجود، برخی معتقدند نقطه ضعف الگوی بالاتنه به روش متریک در برابر مولر، کمتر بودن جزئیات در قسمت پشت الگو برای افراد دارای قوز است.

با این حال، الگوی بالاتنه متریک در کشورهای انگلیسی زبان و سیستم آموزشی بسیاری از دانشگاه‌ ها به عنوان متد مرجع شناخته می‌ شود. اگر می‌ خواهید لباس‌ هایی با فرم کلاسیک و کژوال بدوزید، الگوی بالاتنه متریک بهترین انتخاب است. در واقع، انعطاف‌ پذیری الگوی بالاتنه به روش متریک به شما اجازه می‌ دهد تا آن را به راحتی با هر نوع طراحی مطابقت دهید.

رفع ایرادات اندامی در الگوی بالاتنه به روش متریک

هرچند الگوی بالاتنه به روش متریک بسیار دقیق است، اما هیچ الگوی پایه‌ ای بدون پرو اولیه برای افراد با اندام غیر استاندارد کامل نیست. نقطه قوت این الگو در مرحله پرو، مشخص بودن دقیق خطوط سینه و کمر است که عیب‌ یابی را آسان می‌ کند. اما نقطه ضعف آن این است که رفع برخی ایرادات خاص (مانند شکم بزرگ) در الگو نیاز به دستکاری‌ های اساسی در ساسون‌ ها دارد.

برای رفع ایرادات در الگوی بالاتنه به روش متریک، همیشه باید از پاترون (لباس نمونه با پارچه متقال) استفاده کنید. وقتی پاترون دوخته شده از روی الگوی بالاتنه به روش متریک را به تن شخص می‌ کنید، هرگونه کشیدگی یا لقی به سرعت خود را نشان می‌ دهد. سپس می‌ توانید این تغییرات را به راحتی روی کاغذ منتقل کرده و یک الگوی شخصی‌ سازی شده و بدون نقص داشته باشید.