در دنیای امروز، طراحی لباس با الهام از فرهنگ و سنت تنها یک سبک نیست، بلکه پلی است میان گذشته و آینده. هر الگویی که از بافت، نقش، رنگ و ساختار یک فرهنگ الهام می گیرد، می تواند پیامی عمیق از هویت، تاریخ و ارزش های یک جامعه را منتقل کند. برای کسانی که می خواهند این مسیر را جدی تر طی کنند، آشنایی با اصول پایه در آموزش خیاطی و درک فرآیند خلاق در آموزش طراحی لباس نقطه آغازی قوی است.
در آکادمی هنر پارس هدف این است که هنرجویان با نگاهی معاصر به ریشه های فرهنگی، ایده ها را به شکلی مسئولانه، زیبا و کاربردی بیاموزند. در این مقاله تلاش ما بر این است تا با مثال های روشن، نشان دهیم چگونه فرهنگ و هویت می توانند به موتور محرک خلاقیت تبدیل شوند و چگونه می توان از این الهام گیری، بدون تقلید سطحی، به مدی ماندگار رسید.
تعریف فرهنگ و هویت
فرهنگ مجموعه ای از باورها، آداب، هنرها، زبان، نمادها و شیوه های زندگی است که در طول زمان شکل می گیرد و از نسلی به نسل دیگر منتقل می شود. هویت نیز درونی ترین لایه ی این فرهنگ است؛ آنچه یک فرد یا جامعه را در برابر دیگران متمایز می سازد و به او حس تعلق و معنا می دهد.
در حوزه ی پوشاک، فرهنگ از طریق نقش های دست باف، رنگ های محلی، برش های سنتی، آرایه های زیورآلات و حتی شیوه ی پوشیدن ظاهر می شود. هویت اما می تواند در انتخاب یک فرم مدرن با روح سنتی، در ترکیب پارچه ای محلی با برشی اروپایی، یا در بازخوانی یک لباس آیینی به شکل مینیمال دیده شود.
طراحی لباس با الهام از فرهنگ و سنت یعنی گفت و گو با گذشته. طراح باید ابتدا بفهمد که یک نماد چه معنایی دارد، چه آیینی پشت آن قرار دارد و چه حس هایی در مخاطب بیدار می کند. سپس با استفاده از اصول معاصر، آن معنا را به زبانی تازه بیان می کند. برای این کار، آشنایی با پرکاربرد ترین وسایل طراحی لباس از جمله خط کش، الگو، پارچه، چرخ خیاطی، مداد طراحی و نرم افزارهای ترسیم، به هنرجو کمک می کند تا ایده را از ذهن به نمونه ی فیزیکی برساند.
مهم‌ترین نکته این است که فرهنگ و هویت نه به عنوان تزیین، بلکه به عنوان منبع معنا در نظر گرفته شوند. برای مثال، یک نقش قالی ایرانی فقط یک طرح هندسی نیست؛ می تواند نماد کوه، آب، باغ و جهان بینی باشد. اگر طراح این معنا را درک کند، می تواند آن را در یک مانتو مدرن، یک کیف دست دوز یا یک تاپ مینیمال بازسازی کند. در این حالت، لباس نه صرفاً یک کالای مصرفی، بلکه یک روایت بصری است.
هویت نیز در همین جاست که شکل می گیرد: فرد با پوشیدن لباسی که ریشه در فرهنگ خود دارد، احساس تعلق، اعتماد به نفس و ارتباط با گذشته را تجربه می کند. بنابراین، تعریف فرهنگ و هویت باید از سطح تزئینات فراتر رود و به درک عمیق معنا، تاریخ و حس جمعی برسد.
تأثیر فرهنگ بر طراحی لباس
فرهنگ بر طراحی لباس از چند مسیر اصلی اثر می گذارد: نمادها و آیین ها، رنگ ها و بافت ها، و برش و فرم. درک این مسیرها به طراح کمک می کند تا الهام گیری از فرهنگ را از سطح تکرار تصاویر به سطح ساخت معنا برساند. طراحی لباس با الهام از فرهنگ و سنت زمانی موفق است که طراح بتواند بین گذشته و حال پل بزند و مخاطب را به تفکر و احساس دعوت کند. در ادامه، هر یک از این مسیرها را با مثال بررسی می کنیم.
نقش نمادها و آیین ها
نمادها از قدرتمندترین منابع الهام در طراحی لباس هستند. یک نقش، یک گره، یک رنگ یا حتی شیوه ی پوشاندن سر می تواند ریشه در آیین های تولد، عروسی، عزاداری یا جشن های فصلی داشته باشد. طراح باید پیش از استفاده از این نمادها، معنای آن ها را بررسی کند. برای مثال، استفاده از یک نقش مذهبی یا آیینی بدون درک بافت فرهنگی آن، ممکن است به جای احترام، به بی احترامی تعبیر شود. اما اگر نماد با نگاهی تحلیلی بازخوانی شود، می تواند به الگویی مدرن تبدیل شود. در این فرآیند، طراح باید بین حفظ روح نماد و بیان آن در زبانی امروزی تعادل برقرار کند.
تأثیر رنگ ها و بافت ها
رنگ و بافت دو زبان خاموش فرهنگ هستند. رنگ های طبیعی یک منطقه، مانند سبز کوهستان، آبی دریا، قرمز خشت یا زرد گل، می توانند حس مکان و زمان را در لباس بازسازی کنند. بافت ها نیز از پارچه های محلی، مانند نمد، ابریشم، جوت، پنبه ی دست باف یا حریر، می توانند حس اصالت و دست ساز بودن ایجاد کنند. با توجه به روانشناسی رنگ در طراحی لباس، انتخاب هر رنگ پیامی ضمنی به مخاطب می دهد؛ برای نمونه، ترکیب آبی و سفید حس آرامش و خنکی یک منطقه ی ساحلی را منتقل می کند. طراح معاصر می تواند این مصالح را با پارچه های صنعتی ترکیب کند تا هم حس سنت و هم کاربردی بودن حفظ شود.
بازخوانی برش و فرم
فرم لباس نیز می تواند ریشه در فرهنگ داشته باشد. برش های گشاد، آستین های پهن، یقه های سنتی، لایه های متعدد یا حتی پوشش های آیینی، همگی بیانگر یک شیوه ی زندگی و یک نگاه به بدن و فضا هستند. طراح می‌تواند این فرم‌ها را ساده سازی کند، آن ها را با خطوط مینیمال ترکیب کند یا در یک لباس روزمره بازتولید کند.
برای نمونه، یک مانتو با برشی الهام گرفته از چادر سنتی، اما با پارچه ای سبک و فرمی آزاد، هم هویت را حفظ می کند و هم با سبک معاصر سازگار است. طراحی لباس با الهام از فرهنگ و سنت در این رویکرد به معنای انتقال حس آزادی، پوشش و هویت به دنیای امروز است.
نمونه های موفق طراحی لباس با الهام از فرهنگ
برای درک بهتر اینکه فرهنگ چگونه می تواند به منبع خلاقیت تبدیل شود، بررسی چند نمونه موفق ایرانی و بین المللی بسیار کمک کننده است. این نمونه ها نشان می دهند که طراحی لباس با الهام از فرهنگ و سنت نه یک سبک محصور، بلکه یک فرآیند زنده و همیشگی است که در هر جغرافیایی می تواند شکلی تازه پیدا کند.
بازخوانی نقش های دست باف ایرانی در مد معاصر
یکی از شناخته شده ترین رویکردها در ایران، استفاده از نقش های قالی و گلیم به عنوان الگوی اصلی در لباس های مدرن است. طراحان ایرانی با ساده سازی این نقش ها و قرار دادن آن ها در پارچه هایی مثل کرپ، ساتن یا لینن، پلی میان هنر دست و صنعت مد ایجاد کرده اند.
برای مثال، یک مانتو با یقه ی ساده و نوار باریکی از نقش قشقایی در لبه ی آستین، هم هویت ایرانی را حفظ می کند و هم در خیابان های شهری کاملاً طبیعی به نظر می رسد. این رویکرد نشان می دهد که اصالت لزوماً به معنای تزیینات سنگین نیست.
مینیمالیسم ژاپنی و ساختار هندسی در مد
فرهنگ ژاپن تأثیر عمیقی بر مد جهانی گذاشته است. در این رویکرد، فرم لباس از اصول اوریگامی در طراحی لباس الهام می گیرد؛ یعنی پارچه با تاخوردن های دقیق و هندسی، فرم های پویا و سه بعدی می سازد. طراحان ژاپنی مانند یوهی یاماموتو و کومو کایایاما، با ترکیب خطوط مینیمال، لایه های متعدد و رنگ های خنثی، نشان دادند که فرهنگ می تواند بدون هیچ نقش و نگاری، صرفاً از طریق ساختار و حجم، هویت بصری ایجاد کند. این رویکرد برای طراحان ایرانی نیز منبع الهامی قوی است.
رنگ ها و بافت های آفریقایی در روایت بصری
فرهنگ های آفریقایی با رنگ های زنده، بافت های دست باف و الگوهای قبیله ای، در سال های اخیر حضور قوی تری در مد جهانی پیدا کرده اند. طراحان آفریقایی از استوری برد در طراحی لباس استفاده می کنند تا هر کلکسیون را مانند یک داستان بگویند: از لباس های محلی روستا تا استایل های شهری و مدرن. این روش روایت محور به مخاطب کمک می کند تا نه فقط ظاهر، بلکه معنای پشت هر لباس را درک کند. ترکیب رنگ های گرم آفریقایی با برش های آزاد و فرم های گشاد، نمونه ای از فرهنگ زنده در مد معاصر است.
چالش ها و راهکارهای طراحی لباس با الهام از فرهنگ
طراحی لباس با الهام از فرهنگ و سنت همواره با چالش هایی همراه است که اگر نادیده گرفته شوند، نتیجه نهایی به جای احترام، به تکرار یا سوء استفاده تبدیل می شود. در ادامه، مهم ترین چالش ها و راهکارهای عملی برای غلبه بر آن ها را بررسی می کنیم.
چالش اول: تقلید سطحی بدون درک معنا
بسیاری از طراحان تازه کار نمادهای فرهنگی را صرفاً به عنوان یک تصویر زیبا استفاده می کنند، بدون آنکه ریشه ی تاریخی و معنایی آن ها را بشناسند.
راهکار: تحقیق میدانی و گفت و گو با صاحبان فرهنگ.
مثال: طراح پیش از استفاده از نقش های قشقایی، باید با بافندگان و پژوهشگران این منطقه صحبت کند تا بداند هر نماد چه آیینی را بیان می کند و در چه مراسمی کاربرد دارد.
چالش دوم: تعادل میان سنت و مدرنیته
سخت ترین بخش کار، یافتن نقطه ای است که لباس هم ریشه دار باشد و هم برای پوشیدن در خیابان مناسب. راهکار: انتزاع و ساده سازی. به جای کپی کردن یک لباس سنتی کامل، فقط یک عنصر کلیدی (مثلاً یک برش یا یک رنگ) را استخراج و در فرمی معاصر بازسازی کنید.
مثال: یک بلوز مینیمال با یقه ای که فقط حس لباس های سنتی کردهای غیور کشورمان را القا می کند، نه کپی آن.
چالش سوم: کمبود مهارت فنی و ابزار
هنرجویان اغلب ایده های قوی دارند، اما در تبدیل آن ها به الگو و نمونه ی فیزیکی با مشکل مواجه می شوند. راهکار: تمرین مستمر و استفاده از ابزارهای در دسترس.
مثال: با آموزش طراحی لباس با موبایل می توان در هر ساعتی از روز، ایده ها را ترسیم کرد، پالت رنگ ساخت و الگوهای ساده را آزمایش کرد. همچنین شرکت در دوره طراحی لباس پیشرفته به هنرجو کمک می کند تا مهارت های الگوسازی، دوخت و استایل سازی را به صورت ساختارمند بیاموزد.
چالش چهارم: کلیشه سازی و تجاری سازی هویت
وقتی یک فرهنگ فقط به چند نماد تکراری تقلیل یابد، مخاطب دیگر عمق آن را نمی بیند.
راهکار: تنوع در منابع الهام و شفافیت در فرآیند.
مثال: به جای تکرار مداوم یک نقش، طراح می تواند در هر کلکسیون از یک لایه ی متفاوت فرهنگی (مثلاً این بار از موسیقی، بار بعد از معماری، و بار دیگر از آشپزی) الهام بگیرد و در توضیحات کار، منبع الهام خود را ذکر کند.
طراحی لباس با الهام از فرهنگ و سنت زمانی به اوج خود می رسد که طراح نه فقط «چه» می پوشاند، بلکه «چرا» و «چگونه» را هم به خوبی بداند. این آگاهی، تفاوت یک لباس زیبا را با یک لباس ماندگار و معنادار مشخص می کند.
برنامه عملی ۵ مرحله‌ای برای شروع یک کلکسیون با الهام از فرهنگ ایرانی
طراحی لباس با الهام از فرهنگ و سنت در عمل، نیازمند یک نقشه ی راه مشخص است تا ایده‌ی اولیه به یک کلکسیون منسجم و قابل ارائه تبدیل شود. این برنامه ۵ مرحله ای، مسیر را از صفر تا نمایشگاه یا فروش برای هنرجو ترسیم می کند.
مرحله ۱: تحقیق و مستند سازی
قبل از هر خطی که روی کاغذ می کشید، باید «بخوانید». یک هفته وقت بگذارید تا یک حوزه ی فرهنگی مشخص را عمیق بررسی کنید. مثلاً اگر مایلید از معماری ایرانی الهام بگیرید، عکس های دروازه ها، کاشی کاری ها، ایوان ها و نورپردازی های خانه های قدیمی را جمع کنید. اگر از بافندگی الهام می گیرید، به بازارهای محلی بروید، با بافندگان صحبت کنید و عکس و فیلم بگیرید.
یک دفترچه ی تحقیق بسازید و در آن، معنای هر نماد، رنگ غالب هر منطقه و حتی بوی پارچه های طبیعی را یادداشت کنید. این مرحله پایه ی کل کار شماست و بدون آن، بقیه ی مراحل روی شیشه ی لغزان می ماند.
مرحله ۲: ساخت مودبورد و انتخاب پالت
از بین تمام رفرنس هایی که جمع کرده اید، ۱۰ تا ۱۵ تصویر کلیدی انتخاب کنید که حس مشترکی دارند. آن ها را کنار هم بچینید و ببینید چه رنگ ها، فرم ها و بافت هایی تکرار می شوند. سپس یک پالت ۵ رنگی تعریف کنید. مثلاً اگر از معماری اصفهان الهام گرفته اید، پالت شما ممکن است شامل آبی فیروزه ای، سفید، طلایی، خاکستری و سبز کاجی باشد. این پالت را روی کاغذ بکشید و کنار هر رنگ، منبع الهام آن را بنویسید. این کار باعث می شود در مرحله های بعد، انتخاب پارچه و رنگ نخ از روی حس و حال، بلکه بر اساس یک منطق بصری باشد.
مرحله ۳: اسکچ و الگوسازی
حالا وقت آن است که ایده ها را روی کاغذ بیاورید. حداقل ۱۵ تا ۲۰ اسکچ اولیه بکشید؛ حتی اگر بد به نظر برسند. از بین آن ها، ۵ طرح را انتخاب کنید که هم از نظر بصری قوی هستند و هم از نظر فنی قابل دوخت. برای هر طرح، یک الگوی ساده بکشید. اگر هنوز با الگوسازی راحت نیستید، از الگوهای پایه ی مانتو، بلوز و شلوار شروع کنید و فقط جزئیات فرهنگی (یقه، آستین، نوار نقش) را تغییر دهید. در این مرحله، آموزش طراحی کیف و کفش نیز می تواند مکمل خوبی باشد؛ زیرا یک کیف یا کفش هماهنگ با کلکسیون، حس تکمیل شدگی مجموعه را بالا می برد.
مرحله ۴: نمونه سازی و فیتینگ
برای هر ۵ طرح نهایی، یک نمونه ی اولیه با پارچه ی ارزان (مثل پارچه ی نخی ساده) بدوزید. آن را روی یک فرم یا یک مدل بپوشانید و ببینید فرم، حجم و راحتی چطور است. فیتینگ یعنی گفت و گو با بدن. یک برش که روی کاغذ عالی به نظر می رسد، ممکن است در عمل سنگین باشد یا آزادی حرکت را بگیرد. حداقل دو دور فیتینگ انجام دهید و هر بار تغییرات را یادداشت کنید.
مرحله ۵: روایت سازی و ارائه نهایی
وقتی ۵ لباس نهایی آماده شدند، آن ها را در یک ترتیب منطقی بچینید. مثلاً از ساده ترین طرح شروع کنید و به پیچیده ترین برسید. برای هر لباس، یک جمله ی کوتاه بنویسید که بگوید «از کجا الهام گرفته اید و چرا». این روایت، تفاوت یک نمایش معمولی را با یک تجربه ی مد معنادار مشخص می کند. اگر مایلید کلکسیون را در فضای مجازی معرفی کنید، یک ویدیوی کوتاه ۲ دقیقه ای از فرآیند کار (از تحقیق تا دوخت نهایی) بسازید. مخاطب امروز نه فقط محصول، بلکه داستان پشت آن را می خواهد.
این ۵ مرحله، چارچوبی است که می توانید بسته به زمان و بودجه ی خود، سرعت آن را تنظیم کنید. مهم ترین نکته این است که در هر مرحله، به خودتان اجازه دهید اشتباه کنید؛ زیرا هر خطای دوختی، هر رنگی که رد کردید و هر طرحی که پاک کردید، شما را به طرح نهایی نزدیک تر می کند.
تأثیر هویت بر طراحی لباس
هویت در طراحی لباس، لایه ای شخصی تر و درونی تر از فرهنگ است. در حالی که فرهنگ به ارزش های جمعی اشاره دارد، هویت ترکیبی از تعلق قومی، سلیقه ی فردی، باورها و نگرش به آینده است. طراحی لباس با الهام از فرهنگ و سنت در این مرحله به معنای یافتن نقطه ای میان آنچه جامعه می‌پوشد و آنچه فرد می‌خواهد بیان کند است. در ادامه، سه بُعد هویت را بررسی می کنیم.
هویت فردی و بیان شخصی
هویت فردی باعث می شود دو نفر با یک فرهنگ، به دو شکل متفاوت لباس بپوشند. یکی ممکن است از یک نقش سنتی به عنوان جزئیات کوچک در یک استایل مینیمال استفاده کند و دیگری همان نقش را به عنوان عنصر اصلی یک لباس تئاتری به کار ببرد. این تفاوت، ثروت مد است. طراح باید بداند که هویت فقط به معنای پوشیدن لباس محلی نیست؛ می تواند در انتخاب رنگ، فرم، سطح پوشش، ترکیب مصالح و حتی نحوه ی استایل سازی دیده شود.
وقتی هویت فردی با آگاهی از فرهنگ ترکیب شود، طراحی لباس با الهام از فرهنگ و سنت به یک بیان اصیل و شخصی تبدیل می شود که مخاطب را به درک عمیق تر از طراح دعوت می کند.
هویت جمعی و حس تعلق
هویت جمعی نیز نقش مهمی در طراحی دارد. لباس می تواند حس تعلق به یک شهر، قوم، نسل یا گروه هنری را تقویت کند. استفاده از رنگ های یک منطقه یا نمادهای یک جشن محلی، حس همبستگی ایجاد می کند. اما این حس تعلق نباید به کلیشه تبدیل شود. در این میان، جنسیت سازی در طراحی لباس می تواند به طراح کمک کند تا پوشش های سنتی را از کلیشه های جنسیتی خارج کند و فرم های آزادتری بسازد.
هویت جمعی می تواند در یک کلکسیون، یک کمپین مد یا حتی یک لباس روزمره بازتاب یابد. در این حالت، طراحی لباس با الهام از فرهنگ و سنت به معنای ساخت پل میان فرد و جامعه است.
هویت در عصر دیجیتال
در دنیای امروز، هویت فقط به لباسی که می پوشیم محدود نمی شود؛ بلکه به نحوه ی ارائه ی آن در فضای مجازی نیز گره خورده است. یک طراح می تواند هویت فرهنگی خود را از طریق اینستاگرام، پادکست یا ویدیوهای آموزشی منتقل کند. این حضور دیجیتال، مرزهای جغرافیایی را می شکند و فرهنگ یک منطقه را به مخاطبان جهانی می رساند.
البته، این حضور باید با صداقت و عمق همراه باشد، نه صرفاً نمایشی. وقتی طراح در فضای مجازی، فرآیند کار خود را با تفسیرهای فرهنگی همراه کند، طراحی لباس با الهام از فرهنگ و سنت از یک مفهوم انتزاعی به یک تجربه ی زنده و قابل دسترس برای همه تبدیل می شود.
کدام فرهنگ ها بیشترین تأثیر را بر مد داشته اند؟
بسیاری از فرهنگ ها در طول تاریخ بر مد تأثیر گذاشته اند، اما برخی به دلیل غنای بصری، تنوع مصالح و حضور در مسیرهای تجاری، نقش برجسته تری ایفا کرده اند. طراحی لباس با الهام از فرهنگ و سنت در هر یک از این فرهنگ ها، شکلی متفاوت و منحصر به فرد پیدا می کند. در ادامه، مهم ترین فرهنگ های تأثیرگذار را بررسی می کنیم.
تاثیر فرهنگ ایرانی و خاورمیانه‌ای در طراحی لباس
فرهنگ ایرانی با نقش های دست باف، رنگ های پرتقالی و سبز، ابریشم، نمد و پوشش های آیینی، یکی از غنی ترین منابع الهام در مد است. از قالی بافی و سفالگری تا معماری و موسیقی، هر لایه ای از این فرهنگ می تواند به زبان بصری لباس ترجمه شود. طراحی لباس با الهام از فرهنگ و سنت ایرانی، نیازمند درک عمیق از جهان بینی و نمادشناسی این تمدن کهن است. رنگ های فیروزه ای، زعفرانی و سبز کاجی، هرکدام روایتی از باغ، آسمان و زمین دارند که طراح می تواند آن ها را در پالت های معاصر بازسازی کند.
تاثیر فرهنگ ژاپنی و شرق آسیا در مد
فرهنگ ژاپن با مینیمالیسم، ساختار هندسی و هنرهای دستی، بر فرم های مدرن مد اثر عمیقی گذاشته است. چین با ابریشم، رنگ های نمادین و برش های سنتی، و کره جنوبی با ترکیب سنت و تکنولوژی، هر کدام زبانی متفاوت در مد جهانی دارند. در ژاپن، مفهوم «اabi» (زیبایی در سادگی) و «کومی» (نقص زیبا) به طراحان این اجازه را داده که کمترین المان را با بیشترین معنا به کار ببرند.
تاثیر فرهنگ آفریقایی در مد و طراحی لباس
فرهنگ های آفریقایی با رنگ های زنده، بافت های دست باف و الگوهای قبیله ای، در سال های اخیر حضور قوی تری در مد جهانی پیدا کرده اند. از پارچه های انکارا و کیکوایو تا آرایه های بدنی و پوشش های آیینی، این فرهنگ ها تنوع بصری بی نظیری ارائه می دهند. هر الگو در آفریقا، داستان یک قبیله، یک منطقه یا یک آیین را روایت می کند و این لایه ی معنایی، آن را از یک «طرح» به یک «روایت» تبدیل می کند.
تاثیر فرهنگ اروپایی و نقش آن در صنعت مد
اروپا به عنوان مرکز بسیاری از مدرسه های مد، در انتقال و ترکیب تأثیرات فرهنگی نقش کلیدی دارد. از کاتوری فرانسه تا سبک های ایتالیایی و بریتانیایی، اروپا نه فقط مصرف کننده، بلکه تولید کننده ی زبان مد معاصر است. این فرهنگ ها با داشتن زیرساخت صنعتی قوی، توانسته اند الهام های جهانی را به کالاهای قابل فروش تبدیل کنند.
نتیجه گیری
طراحی لباس با الهام از فرهنگ و سنت فرآیندی خلاقانه، مسئولانه و پویاست که نیازمند درک فرهنگ، هویت، تکنیک و اخلاق حرفه ای است. وقتی طراح بتواند معنا را از گذشته استخراج کند و آن را در فرم، رنگ، بافت و روایتی معاصر بازسازی کند، لباس به ابزاری برای بیان هویت و ارتباط با مخاطب تبدیل می شود. طراحی لباس با الهام از فرهنگ و سنت نه یک مقصد ثابت، بلکه مسیری است که هر روز با یک نگاه تازه، یک پارچه‌ی جدید یا یک داستان کشف شده، گسترش می یابد.
این مسیر برای همه سنین قابل درک و قابل پیشرفت است؛ کافی است با کنجکاوی، تمرین و نگاه انتقادی، از تقلید به سمت آفرینش حرکت کرد. طراحی لباس با الهام از فرهنگ و سنت به ما یادآوری می کند که مد، صرفاً صنعتی برای فروش نیست؛ بلکه زبانی است که از طریق آن، یک ملت، یک نسل یا یک فرد، هویت خود را به دنیا اعلام می کند. هر خیاطی که با عشق دوخت می زند، هر هنرجویی که با تمرین الگو می کشد و هر طراح معمار فرمی است که از ریشه های فرهنگی الهام می گیرد، در حال ساختن پل هایی است میان دیروز و فردا.
