آستین ها یکی از تأثیر گذارترین اجزا در زیبایی و فرم کلی لباس هستند و توانایی تغییر سبک یک لباس ساده به یک طرح مجلسی و خاص را دارند. در میان انواع مدلها، آستین فانوسی به دلیل حجم فانتزی و ظاهر کلاسیک خود، همواره مورد توجه طراحان مد بوده است. این آستین که معمولاً در قسمت مچ یا آرنج پفدار میشود و شکلی شبیه به فانوس پیدا میکند، نیازمند دقت بالایی در مراحل رسم الگو و برش است.
برای اجرای صحیح این مدل، هنرجو باید تسلط کافی بر مبانی آموزش خیاطی داشته باشد تا بتواند حجم دهی و اوزمان ها را به درستی کنترل کند و از دفرمه شدن لباس جلوگیری نماید.
از سوی دیگر، انتخاب این مدل آستین باید با توجه به فرم اندامی و نوع پارچه صورت گیرد، موضوعی که در مباحث پیشرفته آموزش طراحی لباس به آن پرداخته میشود. پارچههایی با ایستایی متوسط تا زیاد برای نمایش پف آستین فانوسی مناسبتر هستند. آکادمی هنر پارس در این مقاله تخصصی، تمام مراحل رسم، برش و نکات کلیدی دوخت این آستین زیبا را تشریح میکند تا شما بتوانید با اطمینان کامل، این مدل جذاب را به کلکسیون مهارتهای خود اضافه کنید و لباسی با استانداردهای مزونی خلق نمایید.
طراحی اولیه الگو آستین فانوسی
برای شروع طراحی الگو آستین فانوسی، ابتدا باید درک درستی از ساختار هندسی و تفاوت آن با سایر آستینهای حجیم داشته باشید. این آستین برخلاف آستین کلوش که در لبه باز است، در قسمت پایین جمع میشود (معمولاً با مچی یا کشدوزی) و حجم اصلی آن در قسمت میانی یا پایین ساعد متمرکز است. پایه و اساس رسم الگو آستین فانوسی، داشتن یک الگوی پایه دقیق و بدون ایراد است.
به همین دلیل، پیش از اعمال هرگونه تغییرات فانتزی، باید از صحت الگوی اولیه استین خود اطمینان حاصل کنید. اگر الگوی پایه شما در قسمت حلقه یا بلندی مشکل داشته باشد، تمام زحمات شما برای تبدیل آن به مدل فانوسی، منجر به نتیجهای نامطلوب خواهد شد که در تن راحت نیست.
در مرحله دوم شناخت الگو آستین فانوسی، باید تعیین کنید که برش فانوسی در کجای دست قرار میگیرد. این مدل میتواند به صورت یکتکه (بدون برش افقی) و یا دوتکه (با برش در خط آرنج یا کمی پایینتر) طراحی شود. مدلهای دوتکه که دارای یک برش افقی هستند، به خیاط اجازه میدهند تا حجم فانوس را با دقت بیشتری کنترل کند و حالتی کرویتر به آستین بدهد.
زمانی که شما قصد رسم الگو آستین فانوسی را دارید، باید خطوط راهنما را دقیقاً موازی با خط راستای آستین رسم کنید. این خطوط محلهایی هستند که در مراحل بعدی برش خورده و برای ایجاد فضای اضافی باز میشوند (اوزمان میخورند). دقت در فاصلهگذاری این خطوط در کیفیت نهایی الگو آستین فانوسی بسیار موثر است.
نکته سوم در این بخش، توجه به میزان آزادی و گشادی مورد نیاز در الگو آستین فانوسی است. برخلاف آستینهای جذب، در اینجا ما نیاز به فضای اضافی داریم، اما این فضا نباید در قسمت کاپ آستین (تاج آستین) اعمال شود، مگر اینکه بخواهید همزمان در سرشانه هم پف داشته باشید. در مدل کلاسیک الگو آستین فانوسی، سرشانه و حلقه آستین کاملاً سایز و معمولی هستند و حجمدهی از خط بازو به پایین شروع میشود.
این ویژگی باعث میشود شانه ها پهنتر از حد معمول به نظر نرسند. بنابراین، تمرکز اصلی شما هنگام کار با الگو آستین فانوسی باید بر روی مدیریت فضای پایین آستین و نحوه جمع کردن آن در قسمت مچ باشد تا فرم نهایی شبیه به یک فانوس واقعی شود.
مراحل برش صحیح الگو آستین فانوسی
اجرای تکنیک اوزمان (فضاسازی) قلب تپنده طراحی الگو آستین فانوسی است. پس از رسم خطوط عمودی روی الگوی پایه، باید الگو را از پایین به سمت بالا قیچی کنید، به طوری که قطعات در قسمت تاج آستین به یک نقطه وصل بمانند (اگر مدل در سرشانه ساده است) یا کاملاً جدا شوند (اگر برش افقی دارید). در متد استاندارد الگو آستین فانوسی، معمولاً الگو به ۶ تا ۸ قسمت تقسیم میشود.
هرچقدر تعداد تقسیمبندیها بیشتر باشد، فرم منحنی و پف آستین نرمتر و طبیعیتر خواهد شد. این فرآیند شباهتهایی به روشهای استفاده شده در الگوی آستین ساده دارد که تبدیل به مدلهای فانتزی میشود، اما در اینجا میزان بازشدگی پنلها بسیار حیاتی است.
بعد از برش خطوط، نوبت به ایجاد فاصله بین قطعات الگو آستین فانوسی میرسد. این فاصلهها (اوزمانها) تعیینکننده میزان گشادی و پف آستین هستند. معمولاً برای یک فانوسی متوسط، بین هر قطعه ۳ تا ۵ سانتیمتر فضا در نظر گرفته میشود. اگر این فاصله را خیلی زیاد کنید، جمع کردن لبه آستین در مچ دشوار میشود و اگر کم باشد، حالت فانوسی خود را از دست میدهد. در حین طراحی الگو آستین فانوسی، بسیار مهم است که خط لبه پایین آستین را مجدداً اصلاح (آرایش) کنید.
چون با باز شدن الگو، خط لبه حالت شکسته پیدا میکند و باید آن را به یک منحنی نرم و یکدست تبدیل کنید. این مرحله دقیقاً جایی است که ممکن است نیاز به اصلاح الگوی لباس پیدا کنید تا طول خطوط جدید با هم برابر باشند.
در نهایت، پس از تکمیل اوزمان ها در الگو آستین فانوسی، باید کنترل نهایی را انجام دهید. یکی از نکات کلیدی این است که وقتی پایین آستین را اوزمان میدهید، طول درز زیر دست ممکن است کمی تغییر کند یا زاویه آن به هم بریزد. در طراحی حرفهای الگو آستین فانوسی، باید مطمئن شوید که درز زیر دست (از زیر بغل تا مچ) در هر دو طرف الگو کاملاً قرینه است.
همچنین اگر مدل شما دارای مچی جداگانه است، باید اندازه دور مچ الگوی اوزمان داده شده را با اندازه دور مچی مقایسه کنید تا بدانید چه مقدار باید چین سوزنی یا پیلی ایجاد کنید. تسلط بر این جزئیات در الگو آستین فانوسی، تفاوت یک خیاط معمولی و یک الگوساز ماهر را مشخص میکند.
انتخاب پارچه بر ایستایی الگو آستین فانوسی
موفقیت در اجرای الگو آستین فانوسی تنها به کاغذ و قیچی ختم نمیشود؛ انتخاب پارچه مناسب، مکمل طراحی شماست. برای اینکه فرم فانوسی به خوبی نمایش داده شود، پارچه باید کمی آهار یا ایستایی داشته باشد. پارچههایی مثل تافته، ساتن آمریکایی، اورگانزا و کتان های آهاردار بهترین گزینه ها برای پیاده سازی الگو آستین فانوسی هستند.
اگر از پارچههای بسیار لخت و ریزش دار مثل ریون یا حریر نازک استفاده کنید، پف آستین میخوابد و فرم فانوس به درستی دیده نمی شود، مگر اینکه از زیرسازهای تور یا لایی استفاده کنید. این نکتهای است که این مدل را از مدل های لطیفتری مانند آستین لاله ای کوتاه متمایز میکند، چرا که در مدل لالهای ریزش پارچه یک مزیت است، اما در فانوسی ایستایی حرف اول را میزند.
هنگام چیدمان الگو آستین فانوسی روی پارچه، حتماً به راه و بیراه پارچه توجه کنید. معمولاً خط وسط آستین باید کاملاً موازی با ترکی پارچه (راه پارچه) باشد. اگر الگو را روی اریب پارچه بیندازید، آستین کش میآید و پف آن به سمت پایین میافتد که ظاهر الگو آستین فانوسی را خراب میکند. همچنین در مورد پارچههای طرحدار، باید دقت کنید که طرحها در قسمت درز زیر دست به درستی کنار هم قرار بگیرند. در مدلهایی که الگو آستین فانوسی دارای برش افقی است، تطابق خطوط و طرح پارچه در محل اتصال دو تکه بسیار مهم است و نیازمند دقت مضاعف در مرحله برش میباشد.
نکته دیگری که در رابطه با متریال و الگو آستین فانوسی باید در نظر گرفت، استفاده از لایی چسب است. در بسیاری از موارد، برای اینکه قسمت مچ یا بخش پایینی فانوس فرم خود را محکم نگه دارد، طراحان قسمت پایین الگو را لاییکوبی میکنند. اگر الگو آستین فانوسی شما به یک مچی پهن ختم میشود، حتماً باید مچی را با لایی ضخیم تقویت کنید تا وزن چینهای آستین را تحمل کند. عدم استفاده از لایی مناسب باعث میشود مچی دفرمه شده و کل زیبایی الگو آستین فانوسی زیر سوال برود. بنابراین، انتخاب لایی متناسب با ضخامت پارچه اصلی، بخشی جداییناپذیر از فرآیند دوخت این مدل است.
تکنیک های دوخت و چین کشی در الگو آستین فانوسی
پس از برش پارچه بر اساس الگو آستین فانوسی، نوبت به مرحله حساس دوخت میرسد. مهمترین تکنیک در اینجا، نحوه چین کش کردن لبه پایین آستین (و گاهی لبه بالایی قطعه پایین در مدل های دوتکه) است. برای اینکه چینها یکدست و زیبا باشند، باید دو ردیف دوخت درشت (با درجه چرخ ۴ یا ۵) در لبه کار بزنید و سپس نخها را همزمان بکشید.
این کار باعث میشود چینها در تمام عرض الگو آستین فانوسی به طور منظم پخش شوند. هرگز سعی نکنید تمام چینها را در یک نقطه جمع کنید، مگر اینکه مدل خاصی مد نظرتان باشد. توزیع یکنواخت چینها، راز زیبایی الگو آستین فانوسی است.
اتصال درز زیر دست در الگو آستین فانوسی نیز نکات خاص خود را دارد. از آنجا که این آستین حجیم است، دوخت درز زیر دست باید بسیار محکم باشد. پس از چرخ کاری، حتماً درز را اتو کنید و باز نمایید. اگر پارچه شما ضخیم است، استفاده از اتوی بخار و پرس کاری برای خواباندن درزها ضروری است. در این مرحله، رعایت اصول تمیز دوزی در خیاطی بسیار حیاتی است؛ زیرا داخل آستین به دلیل حجم زیاد ممکن است دیده شود و یا با بدن تماس داشته باشد.
بنابراین، سردوز کردن لبه ها و یا استفاده از نوار گان برای پوشاندن درزهای داخلی الگو آستین فانوسی، کیفیت کار شما را به سطح حرفهای میرساند.
در نهایت، مرحله وصل کردن مچی به بدنه اصلی الگو آستین فانوسی فرا میرسد. این مرحله باید با دقت و حوصله انجام شود تا چینها زیر پایه چرخ جابجا نشوند. بهتر است قبل از دوخت نهایی، مچی را به آستین کوک بزنید. توجه داشته باشید که در الگو آستین فانوسی، محیط لبه پایین آستین (که چین خورده) باید دقیقاً هماندازه محیط بالای مچی شود.
هرگونه اضافه یا کم آمدن پارچه در این مرحله نشان دهنده خطا در چینکشی یا محاسبات اولیه الگو آستین فانوسی است. پس از دوخت، زاپاس ها را به سمت مچی اتو کنید تا پف آستین روی مچی نریزد و حالت ایستایی خود را حفظ کند.
رفع ایرادات رایج در الگو آستین فانوسی
حتی با دقیقترین رسم الگو آستین فانوسی، ممکن است در پروپ نهایی با ایراداتی مواجه شوید. یکی از مشکلات رایج، پیچ خوردن آستین در دست است. این مشکل معمولاً ناشی از عدم رعایت راستای پارچه (Grean Line) هنگام برش الگو آستین فانوسی است. اگر خط وسط آستین کج برش خورده باشد، آستین در تن میچرخد. راه حل این است که همیشه قبل از برش، فاصله خط وسط الگو تا ترکی پارچه را در بالا و پایین چک کنید. ایراد دیگر، پف نامتقارن است؛ یعنی پف آستین در یک سمت بیشتر از سمت دیگر است. این مورد به عدم توزیع صحیح اوزمانها در مرحله طراحی الگو آستین فانوسی برمیگردد.
مشکل دیگری که هنرجویان با آن روبرو میشوند، کشیدگی در قسمت تاج آستین است. اگرچه الگو آستین فانوسی در پایین گشاد است، اما اگر کاپ آستین کوتاه باشد یا خردِ کاپ به درستی داده نشده باشد، آستین در قسمت بازو میکشد و حرکت دست را محدود میکند. در چنین شرایطی، باید به سراغ اصلاحات کاپ در الگو آستین فانوسی بروید و ارتفاع تاج را متناسب با حلقه آستین بالاتنه تنظیم کنید. همچنین اگر احساس کردید پف آستین بیش از حد زیاد است و فرد را چاق نشان میدهد، باید مقدار اوزمانهای بین خطوط برش در الگو آستین فانوسی را کاهش دهید.
در نهایت، افتادگی بیش از حد آستین روی مچ دست نیز میتواند آزاردهنده باشد. در الگو آستین فانوسی، طول آستین باید دقیق محاسبه شود. چون این آستین پف دارد، مقداری از طول صرف حجم افقی میشود، اما اگر بیش از حد بلند باشد، روی مچ سنگینی میکند. برای رفع این مشکل، میتوانید قبل از برش نهایی، الگو آستین فانوسی را روی دست فرد اندازه بزنید و با در نظر گرفتن میزان پف، قد آن را کوتاه کنید. به یاد داشته باشید که مهارت در عیبیابی و رفع این مشکلات، بخش مهمی از تسلط کامل بر طراحی و دوخت الگو آستین فانوسی است و با تجربه و تکرار به دست میآید.
آموزش الگو آستین فانوسی
بتدا الگوی اساس آستین را میکشیم .سپس از قسمت مچ آستین به اندازه پانزده الی بیست سانت بالا رفت یک خط افقی میکشیم .از قسمت مچ آستین را به شش قسمت تقسیم میکنیم و خطوط افقی تا بالای آستین میکشیم آستین را از قسمت خط افقی برش میزنیم .الگوی یک
مرحله بعد دوقطعه برش خورده را اوزمان میدهیم مطابق شکل دو فضای اوزمان به اندازه سه الی پنج سانتیمتر است .
